Türkçe_Rap
17.03.07, 10:37 AM
artık Anladım..ya Ben Bu Dünyaya Fazla Geliyorum Yada Bu Dünya Bana Fazla Geliyor..yine De Biliyorum İkiside Aynı Kapıya Çıkıyor Ve Ortada Kalan Yalnızca Benliğim Oluyor..eğer Bu Dünya Bana Fazla Geliyorsa Suçu Dünyada Değil,dünyalılarda Aramak Lazım Diyorum..
Dünyalılar Yani İnsancıklar;benden Olmayanlar Dediğim Varlıklar;onların Bitmek Bilmez Hırsları,yerli Yersiz Yarattıkları Soğuk Savaşlar,en Olmadıkları Zamanda Büründükleri Umutsuzluklar,bu Sonsuz Çıkar İlişkileri,sevgi Eks.kliği Ve Tatmin Olmak İçin Yapılabilecek Her Türlü Çirkeflik,riyakarlık Ve Yalanlar..bu Kavramların Olduğu Bir Dünyadayım Ve Geçte Olsa Anlıyorum Ki;buraya Ait Değilim,burada Olmamalıyım..o Zaman Bu Dünya Fazla Bana Yada Dediğim Gibi Aynı Sonuca Varırsam Ben Bu Dünyaya Fazlayım..
Yaşamım Eks.klikler Ve Yoksunluklarla Geçti Ve İlk Defa Bişeylerin Fazlalığından Huzursuz Oluyorum..bu Narsistlik Değil,bencillik Hiç Değil;ama İstediklerim Bunlar Değil..nerede Okuduğumu Hatırlayamıyorum Ama Derin Düşünen Bir Şahıs ''bazı İnsanlar Asla Deliremezler,bu Yüzden Yaşamlarının Sonuna Kadar Acı Ve Keder Dolu Bir Hayat Sürmeye Mahkumdurlar'' Diyor..bu Sözün Beynime Her Damga Vuruşunda,tarif Edilmez Bir İstekle Delirmek İstiyorum..
Delirmek....
Erasmus Deliren Bir İnsanınherkesten Daha Çok Şey Başarabileceğine İnanmış Ve Bunu Kanıtlayacak Belgeler Yazmakla Harcamıştır Ömrünü.. İnsanların Karşılıklı Çıkarları Üzerine Kurulan Bir Dünyanın O Tanıdık,gerçek Ve Bir O Kadar Da Acı Olan Düzenini Şu Şekilde Özetler ''deliliğe Övgü Kitabı''nda ''hayatta Boş Olan Yada Sürekli Olan Hiçbir Bağlılık Göremezsiniz.hükümdar Uyruklarını,uşak Efendisini,öğrenci Eğitmenini,dost Dostunu,koca Karısını,ev Sahibi Misafirini,arkadaş Arkadaşını;durmadan Hata,yüze Gülme,hatır Şinasilik Yada Buna Benzer Hoş Bir Deliliğin Verdiği Tatlı Rüyalarla Karşılıklı Olarak Aldatmazlarsa Her Biri Az Zaman Da Diğerine Katlanılmaz Gelir...
Delirmek....
Eğer Bu Eylemi Yapabilirsem,sanki Bu Dünya Artık Bana Fazla Gelmeyecek Yada Ben Bu Dünyaya Fazla Gelmeyecekmişim Gibi Hissediyorum..ama Her Seferinde Karşılaşma Olasılığı Olan O Haksızlıklar,o Sonsuz Bekleyişler,o Bitmek Bilmez Umutsuzluklar Ve Yaşamdan Hiçbir Şekilde Zevk Almama Hissi Beni Sonu Olmayan Bir Uçurumun Sonuna Doğru Sürüklüyor..lyme Körfezindeki Uçurumlara Benzetiyorum Bu Sonu Olmayan Ve Benim Kurtuluşum Olabilecek Olan Uçurumu..sonra O Uçurumun En Derinliğinde Kendi Özümü,kendi Benliğimi Bulabileceğimi Düşünüyorum..çünkü Bunca Yalan Ve Sahte Düşüncelerin Olduğu Şu Bana Fazla Gelen Dünyada Adı Olmayan Bir Uçurumun En Dip Köşesinde Kendimle Başbaşa Kalma Tutkusu;bu Dünyadaki Benim Gibi Olmayan İnsanların O Hep En Üste Ulaşabilme İsteklerine,bitmek Bilmez Hırslarına Veyaşamdaki Amaçsız Beklentilerine Ters Düşüyor..ters Düşüyor Çünkü Ben Onlardan Değilim Onlarda Benim Gibi Değiller..aslında Bu İçine Sığamadığım Yada Beni Fazlalık Olarak Gören Bu Dünyada,hep Bişeyler Bişeylere Ters Düşüyor..
Peki Siz Hangisi Olmak İsterdiniz?
Bu Dünyada Kendinize Bir Alan Yaratıp,hep Yükselmeye Çalışarak,haksızlık,bencillik Ve Karşılıksız Duygular Ve Karşılıklı Çıkarlar İçinde Ömrünüzü Harcayıp,aslında Ne İçin Olduğunu Bilmediğiniz Halde Hep Bir Yere Ulaşmak İçin Var Gücünüzle Çalışıp Ve En Sonunda Bir Yere Vardığınızda,aslında İstediğinizin Bu Olmadığını Bildiğiniz Halde,sanki İstediğiniz Arzuladığınız Vehak Ettiğinize İnandığınız Sizin Gibi Olmadığına İnandığınız Varlıklarla Kurulu Bir Düzen İçinde Yaşamayı Sürdürmeyi Mi;yoksa Karşılaştığınız Her Adaletsizliğe,yalancılığa Ve Hayal Kırıklığına İsyan Edip,sizden Olmayan İnsanları Kendi Haline Bırakıp,yine Nereye Gittiğinizi Bilmeden,adını Bile Bilmediğiniz Bir Uçurumun En Dibinde Kendi Dünyanızla,kendi Öz Benliğinizle Başbaşa Kalmak Mı İsterdiniz?
Size Bir Fırsat Verseler,aklı Başında Bir İnsan Olarak İlerlemeyi İsteyip,aslında İstemediğiniz Ama Size En Uygun Olduğuna İnandığınız Biryere Ulaştıktan Sonra,kalabalık İçinde Yalnız Kalmak Pahasına,tüm Ömrünüzü O En Sonunda Ulaştığınız Yerde Normal Bir İnsan Olarak,bu Dünyaya Fazla Gelmeyen Bir Varlık Olarak Ve Bu Dünyanın Size Fazla Gelmediğine İnanan Bir Şahıs Olarak Yaşamayı Mı Tercih Ederdiniz?yoksa Herkesten Farklı Olduğunuza İnanarak,gerektiğinde Tüm Dünyayı Karşınıza Alabilecek Kadar Cesur,yalnız Kaldığında En Güçlü Olabilen,hak Edene Hakkını Verebilecek Kadar Zeki,umutsuzluklarla Başedebilecek Kadar Azimli Ve İstediğinizde Yapmak İstediğiniz Her Şeye Ulaşabilecek Kadar İstekli;ama Tüm Bunların Karşılığında;kimsenin Bilmediği Adsız Bir Uçurumun Dibinde Olmayı Mı İsterdiniz?sizler,başkaları Ne Düşünür Bilmiyorum Ama Ben Kesinlikle Herkesin Olduğu Birçok Kişinin Olabileceği Yada İsteyebileceği Bir Yerde Olmak İstemezdim..
Peki Neresi O İstediğim Yer?
Hangi Mistik Mekan,hangi Bilinmez,hangi Ulaşılmaz,hangi Dokunulmaz Yer Burası..normal Bir İnsanın Vasıfları,istekleri Ve İdealleri Bu Yerin Kurallarına Ters Mi Düşüyor..bu Soruların Cevaplarını İnanın Bende Bilmiyorum,hatta Cevaplarını Bulmaya Çalışırken,biraz Daha Uğraşsam Delirebileceğimi Düşünüyorum..ama Bunlar Yetmiyor Beni Uçurumun Dibine Sürüklemeye..uçurumun Dibine Sürüklenmeyi İstiyorum Ve Bu Bile Benim Normal Dışı Davranışlar Sergilediğimin Göstergesidir Ama Nedense Bunu İstesem De Yapamıyorum..
Peki Bu Mu Yaşamak?bişeyleri İstediğin Halde Bir Türlü Yapamamak Mı?yoksa Çoğu Değerlerin Yok Olduğu,haksızın Haklıya Zulmettiği,kötülerin Kazanıp İyilerin Kaybettiğiiumutsuzluk Ve Özlemin Her Geçen Gün Daha Da Arttığı Bu Dünyada Kendinizi Fazlalık Olarak Hissetmek Mi?yoksa Bir An İçin Delirip,herşeye Meydan Okuyarak,binbir Zorlukla Adını Bile Bilmediğiniz Korkunç Bir Uçurumun Dibinde Kendi Değerinizi Ve Özbenliğinizi Fark Ederek,herkesten Farklı Olduğunuzu Hissederek Ama Yalnız Kalarak Çok Absürt Ve Marjinal Bir Hayat Sürmek Mi?
Kendime Zarar Verdiğimi Düşünüyorum Bu İç Sıkıntılarımla,yeni Farkına Vardığım Şu Umutsuzluk,riyakarlık,haksızlık Ve Gereksizlik Kavramlarıyla..bu Kavramlar Bana Fazla Gelen Bu Dünyanın İçindeki,benden Farklı Olduğuna İnandığım Varlıklar Sayesinde Yerleşiyor Benim İçdünyama,kalbime Ve Tüm Yaşamıma..bana Fazla Gelen Yada Benim Fazla Geldiğim Bu Dünyada Hangi Mistik,hangi Bilinmez Kuvvet Benim Kendi Dünyama Bu Denli Etki Edebiliyor,beni Bir Uçurumun En Dibinde Olma Tutkusuna İtiyor Ve Beni Herkesten Farklı Olduğum İnanca Sebep Vermeye Cüret Ediyor Bilmiyorum Ama Artık Anladım,olmak İstediğim Yeri Kendim Belirlemeli Ve Bir An Önce Oraya Gidebilecek Kadar Cesur,korkusuz Ve Azimli Olmalıyım..
Tüm Bunları Yapabilmek İçin Delirmek Mi Gerekiyor Onuda Bilmiyorum Çünkü Henüz O Aşamaya Gelemedim,izin Vermedi Etrafımdaki Boşluklar Buna..ama Biliyorum Benim Olmam Gereken Yer O Adını Bilmediğim,kimsenin Farketmediği O Uçurumun En Dip Köşesi...
Ya Sizin Hakettiğiniz Yer Gerçekten Neresi?
Dünyalılar Yani İnsancıklar;benden Olmayanlar Dediğim Varlıklar;onların Bitmek Bilmez Hırsları,yerli Yersiz Yarattıkları Soğuk Savaşlar,en Olmadıkları Zamanda Büründükleri Umutsuzluklar,bu Sonsuz Çıkar İlişkileri,sevgi Eks.kliği Ve Tatmin Olmak İçin Yapılabilecek Her Türlü Çirkeflik,riyakarlık Ve Yalanlar..bu Kavramların Olduğu Bir Dünyadayım Ve Geçte Olsa Anlıyorum Ki;buraya Ait Değilim,burada Olmamalıyım..o Zaman Bu Dünya Fazla Bana Yada Dediğim Gibi Aynı Sonuca Varırsam Ben Bu Dünyaya Fazlayım..
Yaşamım Eks.klikler Ve Yoksunluklarla Geçti Ve İlk Defa Bişeylerin Fazlalığından Huzursuz Oluyorum..bu Narsistlik Değil,bencillik Hiç Değil;ama İstediklerim Bunlar Değil..nerede Okuduğumu Hatırlayamıyorum Ama Derin Düşünen Bir Şahıs ''bazı İnsanlar Asla Deliremezler,bu Yüzden Yaşamlarının Sonuna Kadar Acı Ve Keder Dolu Bir Hayat Sürmeye Mahkumdurlar'' Diyor..bu Sözün Beynime Her Damga Vuruşunda,tarif Edilmez Bir İstekle Delirmek İstiyorum..
Delirmek....
Erasmus Deliren Bir İnsanınherkesten Daha Çok Şey Başarabileceğine İnanmış Ve Bunu Kanıtlayacak Belgeler Yazmakla Harcamıştır Ömrünü.. İnsanların Karşılıklı Çıkarları Üzerine Kurulan Bir Dünyanın O Tanıdık,gerçek Ve Bir O Kadar Da Acı Olan Düzenini Şu Şekilde Özetler ''deliliğe Övgü Kitabı''nda ''hayatta Boş Olan Yada Sürekli Olan Hiçbir Bağlılık Göremezsiniz.hükümdar Uyruklarını,uşak Efendisini,öğrenci Eğitmenini,dost Dostunu,koca Karısını,ev Sahibi Misafirini,arkadaş Arkadaşını;durmadan Hata,yüze Gülme,hatır Şinasilik Yada Buna Benzer Hoş Bir Deliliğin Verdiği Tatlı Rüyalarla Karşılıklı Olarak Aldatmazlarsa Her Biri Az Zaman Da Diğerine Katlanılmaz Gelir...
Delirmek....
Eğer Bu Eylemi Yapabilirsem,sanki Bu Dünya Artık Bana Fazla Gelmeyecek Yada Ben Bu Dünyaya Fazla Gelmeyecekmişim Gibi Hissediyorum..ama Her Seferinde Karşılaşma Olasılığı Olan O Haksızlıklar,o Sonsuz Bekleyişler,o Bitmek Bilmez Umutsuzluklar Ve Yaşamdan Hiçbir Şekilde Zevk Almama Hissi Beni Sonu Olmayan Bir Uçurumun Sonuna Doğru Sürüklüyor..lyme Körfezindeki Uçurumlara Benzetiyorum Bu Sonu Olmayan Ve Benim Kurtuluşum Olabilecek Olan Uçurumu..sonra O Uçurumun En Derinliğinde Kendi Özümü,kendi Benliğimi Bulabileceğimi Düşünüyorum..çünkü Bunca Yalan Ve Sahte Düşüncelerin Olduğu Şu Bana Fazla Gelen Dünyada Adı Olmayan Bir Uçurumun En Dip Köşesinde Kendimle Başbaşa Kalma Tutkusu;bu Dünyadaki Benim Gibi Olmayan İnsanların O Hep En Üste Ulaşabilme İsteklerine,bitmek Bilmez Hırslarına Veyaşamdaki Amaçsız Beklentilerine Ters Düşüyor..ters Düşüyor Çünkü Ben Onlardan Değilim Onlarda Benim Gibi Değiller..aslında Bu İçine Sığamadığım Yada Beni Fazlalık Olarak Gören Bu Dünyada,hep Bişeyler Bişeylere Ters Düşüyor..
Peki Siz Hangisi Olmak İsterdiniz?
Bu Dünyada Kendinize Bir Alan Yaratıp,hep Yükselmeye Çalışarak,haksızlık,bencillik Ve Karşılıksız Duygular Ve Karşılıklı Çıkarlar İçinde Ömrünüzü Harcayıp,aslında Ne İçin Olduğunu Bilmediğiniz Halde Hep Bir Yere Ulaşmak İçin Var Gücünüzle Çalışıp Ve En Sonunda Bir Yere Vardığınızda,aslında İstediğinizin Bu Olmadığını Bildiğiniz Halde,sanki İstediğiniz Arzuladığınız Vehak Ettiğinize İnandığınız Sizin Gibi Olmadığına İnandığınız Varlıklarla Kurulu Bir Düzen İçinde Yaşamayı Sürdürmeyi Mi;yoksa Karşılaştığınız Her Adaletsizliğe,yalancılığa Ve Hayal Kırıklığına İsyan Edip,sizden Olmayan İnsanları Kendi Haline Bırakıp,yine Nereye Gittiğinizi Bilmeden,adını Bile Bilmediğiniz Bir Uçurumun En Dibinde Kendi Dünyanızla,kendi Öz Benliğinizle Başbaşa Kalmak Mı İsterdiniz?
Size Bir Fırsat Verseler,aklı Başında Bir İnsan Olarak İlerlemeyi İsteyip,aslında İstemediğiniz Ama Size En Uygun Olduğuna İnandığınız Biryere Ulaştıktan Sonra,kalabalık İçinde Yalnız Kalmak Pahasına,tüm Ömrünüzü O En Sonunda Ulaştığınız Yerde Normal Bir İnsan Olarak,bu Dünyaya Fazla Gelmeyen Bir Varlık Olarak Ve Bu Dünyanın Size Fazla Gelmediğine İnanan Bir Şahıs Olarak Yaşamayı Mı Tercih Ederdiniz?yoksa Herkesten Farklı Olduğunuza İnanarak,gerektiğinde Tüm Dünyayı Karşınıza Alabilecek Kadar Cesur,yalnız Kaldığında En Güçlü Olabilen,hak Edene Hakkını Verebilecek Kadar Zeki,umutsuzluklarla Başedebilecek Kadar Azimli Ve İstediğinizde Yapmak İstediğiniz Her Şeye Ulaşabilecek Kadar İstekli;ama Tüm Bunların Karşılığında;kimsenin Bilmediği Adsız Bir Uçurumun Dibinde Olmayı Mı İsterdiniz?sizler,başkaları Ne Düşünür Bilmiyorum Ama Ben Kesinlikle Herkesin Olduğu Birçok Kişinin Olabileceği Yada İsteyebileceği Bir Yerde Olmak İstemezdim..
Peki Neresi O İstediğim Yer?
Hangi Mistik Mekan,hangi Bilinmez,hangi Ulaşılmaz,hangi Dokunulmaz Yer Burası..normal Bir İnsanın Vasıfları,istekleri Ve İdealleri Bu Yerin Kurallarına Ters Mi Düşüyor..bu Soruların Cevaplarını İnanın Bende Bilmiyorum,hatta Cevaplarını Bulmaya Çalışırken,biraz Daha Uğraşsam Delirebileceğimi Düşünüyorum..ama Bunlar Yetmiyor Beni Uçurumun Dibine Sürüklemeye..uçurumun Dibine Sürüklenmeyi İstiyorum Ve Bu Bile Benim Normal Dışı Davranışlar Sergilediğimin Göstergesidir Ama Nedense Bunu İstesem De Yapamıyorum..
Peki Bu Mu Yaşamak?bişeyleri İstediğin Halde Bir Türlü Yapamamak Mı?yoksa Çoğu Değerlerin Yok Olduğu,haksızın Haklıya Zulmettiği,kötülerin Kazanıp İyilerin Kaybettiğiiumutsuzluk Ve Özlemin Her Geçen Gün Daha Da Arttığı Bu Dünyada Kendinizi Fazlalık Olarak Hissetmek Mi?yoksa Bir An İçin Delirip,herşeye Meydan Okuyarak,binbir Zorlukla Adını Bile Bilmediğiniz Korkunç Bir Uçurumun Dibinde Kendi Değerinizi Ve Özbenliğinizi Fark Ederek,herkesten Farklı Olduğunuzu Hissederek Ama Yalnız Kalarak Çok Absürt Ve Marjinal Bir Hayat Sürmek Mi?
Kendime Zarar Verdiğimi Düşünüyorum Bu İç Sıkıntılarımla,yeni Farkına Vardığım Şu Umutsuzluk,riyakarlık,haksızlık Ve Gereksizlik Kavramlarıyla..bu Kavramlar Bana Fazla Gelen Bu Dünyanın İçindeki,benden Farklı Olduğuna İnandığım Varlıklar Sayesinde Yerleşiyor Benim İçdünyama,kalbime Ve Tüm Yaşamıma..bana Fazla Gelen Yada Benim Fazla Geldiğim Bu Dünyada Hangi Mistik,hangi Bilinmez Kuvvet Benim Kendi Dünyama Bu Denli Etki Edebiliyor,beni Bir Uçurumun En Dibinde Olma Tutkusuna İtiyor Ve Beni Herkesten Farklı Olduğum İnanca Sebep Vermeye Cüret Ediyor Bilmiyorum Ama Artık Anladım,olmak İstediğim Yeri Kendim Belirlemeli Ve Bir An Önce Oraya Gidebilecek Kadar Cesur,korkusuz Ve Azimli Olmalıyım..
Tüm Bunları Yapabilmek İçin Delirmek Mi Gerekiyor Onuda Bilmiyorum Çünkü Henüz O Aşamaya Gelemedim,izin Vermedi Etrafımdaki Boşluklar Buna..ama Biliyorum Benim Olmam Gereken Yer O Adını Bilmediğim,kimsenin Farketmediği O Uçurumun En Dip Köşesi...
Ya Sizin Hakettiğiniz Yer Gerçekten Neresi?