Türkçe_Rap
24.03.07, 14:01 PM
Sen beni gidişinle ölüme ittiğinden bu yana hayaletim artık senin dünyanda görüyorum seni duyuyorum ama dokunamıyorum konuşamıyorum seninle. Ne kadarda zormuş seni görüpte saçlarını okşayamamak koklayamamak doya doya. Varlığımdan bir habersin artık sen ama ben hep yanındayım senin. kopamadım senden sözümü tutamadım uzak duramadım. Bu akşam yine beraber çıktık işten yollarında bekledim seni. ne kadar güzel gözüküyordun uzaktan. Dümdüz yapmıştın saçlarını ve her şeyin yakıştığı gibi o saçlarda yakışmıştı güzel yüzüne. Yine beraber yürüdük her akşam otobüs durağına yürüdüğümüz o yoldan bir adım ötendeydim ama ne elini tutabiliyordum ne beline sarılabiliyordum sadece yürüyordum yanında sessizce sen varlığımdan bir haber. Oysa ne kadar eğlenirdik o kısacık yolda bağıra çağıra şarkılar söylerdik dalga geçerdik hayatla. Şimdi ise sessiz sedasız sen yabancı bana ben sana tutsak aynı yolda. Yine beraber bekledik uzayıp giden otobüs sırasında sıkılmazdık beraberken ama şimdi aynı sırada iki yabancıyız sen önde ben arkanda sen benim varlığımdan habersiz. Beraber bindik otobüse yine sen cam kenarına oturdun her zamanki gibi ben ise bu sefer ayakta kaldım bir başına. Cama yasladın kafanı ve gözlerinde hafif uyku belirtisi her zamanki gibi değişen pek bir şey yok esasında her şey aynı gibi tek fark artık dinlediğin müziğe ortak olamıyorum sende kulaklıkların ikisi de çünkü ben hayaletim artık senin için ben çoktan öldüm. Uykuya dalıyorsun yine bu sefer omuzum yok boynun düşüyor aşağıya birden elimi uzatıp başını düzeltmek geliyor içimden boynu ağrıyacak bak diyorum kendi kendime ama ben hayaletim sana dokunamıyorum. Öylece seyrediyorum seni uzaktan bilirsin ne kadar çok severdim seni uyurken seyretmeyi. Bayılırdım ben dudaklarını büzerek uyumanı seyretmeye sense hep kızardın ya seyretme uykum kaçıyor diye. Sen uyuyorsun ben usulca oturuyorum arkandaki koltuğa çok özlediğim saçlarını kokluyorum usulca sen farkına bile varmıyorsun varlığımın çünkü sen hayaletlere inanmıyorsun sevgiden ölüneceğine inanmıyorsun tıpkı sensiz ölürüm dediğimde bana inanmadığın gibi. Doya doya kokluyorum saçlarını uzanıp dokunmak istiyorum bir kerecik ama yapamıyorum ben hayaletim senin için ölüyüm dokunmam yasak sana. iki damla yaş geliyor gözlerimden hiç bitmesini istemediğim yol bitiyor. Önce ben iniyorum sen fark etmiyorsun sonra sen. Her zaman sarılıp öpüşüp ayrıldığımız o köşeye geliyoruz sen hiç duraksamadan geçip gidiyorsun ben bir kere diyorum içimden bir kere fark etse beni hissetse burada olduğumu hayalette olsam sarılsa bana son kez diyorum ama nafile. Sen beni öldürdün bir kere unuttun geçen güzel günleri sildin her şeyi bir kalemde öylece arkana bile bakmadan geçip gidiyorsun kayboluyorsun karanlıklarda…
Ben se seni tekrar göreceğim günü hayal edip geri dönüyorum yalnızlık mezarına…
Ben se seni tekrar göreceğim günü hayal edip geri dönüyorum yalnızlık mezarına…