Türkçe_Rap
07.04.07, 10:13 AM
Keşke, sana her şeyi açıklayabilseydim. Denedim ama,
kendim bile bir anlam veremedim kurduğum cümlelere…
Senin hüznünle, benim korkularım, alışamadılar birbirlerine…
En çok sohbetini özleyeceğim. Gözlerini kısıp hınzırca gülümsemeni,
o hiç bitmesin istediğim içten kahkahalarını…
Sanırım, seni bu yüzden sevdim; gülmeyi de ağlamayı da becerebildiğin için!
Seninle yaşamak, hayatı yeniden keşfe çıkmak gibiydi.
Senden önce, duvarlarım vardı; içinde kendimi emniyette hissettiğim.
Zamanla, birer birer yıkıldıklarını gördüm.Affet beni, senin kadar güçlü olmadığım için…
seni ben terk etmeliydim. Giden sen olursan, yaşayamam! dedim ama
gittin ve bir daha dönmeyeceksin biliyorum bunu......
Bir gece yarısı tedirginliğindeyim. Zaman hayatı vuruyor.
Gitmelere ait tüm hikayeleri toplayıp savururken içimden
İçimin buz kestiği yerden çıkıp geliyorsun gözlerime.
Umrumdan taşıyor zamansızlığım.
İsmin içimde titriyor.
Sesin sesime düşüyor ses veriyorum.
Oysa sen en sağır yarasın yüreğimde...
Gözlerini günceme düşürdüğümden bu yana, yorgunum gitmelerin tümüne.
Gidişin geliyor aklıma, susmak çörekleniyor yüreğimin en yangın yerine.
Susuyorum ...
Beynimin içinden uğultularla cehennem şarkıları geçiyor.
Ben inadına susuyorum..
Sustukça parçalanmışlığımızı bütünlerim sanıyorum.
Ey yar, kanıyorum.
Gözlerini günceme düşürdüğümden bu yana, dipnotlarda çürüyor sevda adına ne varsa.
Gizli bir ürküntü yokluyor yüreğimi,
Sol yanımdan ürküyorsun incinmişliklerine.
O puslu sessizliğin geliyor ardı sıra,
Ey yar, gerçekten konuşabiliyor muyduk seninle, bütün kelimelerle..
Gözlerini günceme düşürdüğümden bu yana, en hoyratı dökülüyor suretime cevapsızlığının.
Yüzüm seğiriyor.
Yüreğim seğiriyor.
Acılarımı unutturacak kadar çoğalacak gidişin biliyorum.
Unutacağım diyorum.
Ya da unuttum sanacağım.
Ah ne çok beklemiştim gelmeyişlerini,
sen geldiğindeyse düşürmüştüm düşünden kendimi.
Senin gözlerinde cevapsızlık
Benim dudaklarımda yanıtsız sorular,
Dile gelmeyen serzenişlerin hırsıdır, susuşlar...
Boşver aldırma..
Bir yerinden inadına bağlıyken varsıllığımıza
Bir yerinden inadına kopmuşsak
Yitmişlik biraz daha sinmiş olmalı acıyan sevdamıza...
Gitmelere adanmış sözcükler geçiyorsa sokak aralarımızdan.
Adımla durma,
Korkma, kesik kesik uğultular geliyorsa,
Duvarlarına yüreğimizi savurduğumuz evler yıkılırken
Yıkımdan çoğaltırımda seni,
Bütün enkazlardan sağ çıkarırım bizi.
Ey yar, görüyorsun ya sonunda yine
Aşk kaybediyor, hayat kazanıyor...
kendim bile bir anlam veremedim kurduğum cümlelere…
Senin hüznünle, benim korkularım, alışamadılar birbirlerine…
En çok sohbetini özleyeceğim. Gözlerini kısıp hınzırca gülümsemeni,
o hiç bitmesin istediğim içten kahkahalarını…
Sanırım, seni bu yüzden sevdim; gülmeyi de ağlamayı da becerebildiğin için!
Seninle yaşamak, hayatı yeniden keşfe çıkmak gibiydi.
Senden önce, duvarlarım vardı; içinde kendimi emniyette hissettiğim.
Zamanla, birer birer yıkıldıklarını gördüm.Affet beni, senin kadar güçlü olmadığım için…
seni ben terk etmeliydim. Giden sen olursan, yaşayamam! dedim ama
gittin ve bir daha dönmeyeceksin biliyorum bunu......
Bir gece yarısı tedirginliğindeyim. Zaman hayatı vuruyor.
Gitmelere ait tüm hikayeleri toplayıp savururken içimden
İçimin buz kestiği yerden çıkıp geliyorsun gözlerime.
Umrumdan taşıyor zamansızlığım.
İsmin içimde titriyor.
Sesin sesime düşüyor ses veriyorum.
Oysa sen en sağır yarasın yüreğimde...
Gözlerini günceme düşürdüğümden bu yana, yorgunum gitmelerin tümüne.
Gidişin geliyor aklıma, susmak çörekleniyor yüreğimin en yangın yerine.
Susuyorum ...
Beynimin içinden uğultularla cehennem şarkıları geçiyor.
Ben inadına susuyorum..
Sustukça parçalanmışlığımızı bütünlerim sanıyorum.
Ey yar, kanıyorum.
Gözlerini günceme düşürdüğümden bu yana, dipnotlarda çürüyor sevda adına ne varsa.
Gizli bir ürküntü yokluyor yüreğimi,
Sol yanımdan ürküyorsun incinmişliklerine.
O puslu sessizliğin geliyor ardı sıra,
Ey yar, gerçekten konuşabiliyor muyduk seninle, bütün kelimelerle..
Gözlerini günceme düşürdüğümden bu yana, en hoyratı dökülüyor suretime cevapsızlığının.
Yüzüm seğiriyor.
Yüreğim seğiriyor.
Acılarımı unutturacak kadar çoğalacak gidişin biliyorum.
Unutacağım diyorum.
Ya da unuttum sanacağım.
Ah ne çok beklemiştim gelmeyişlerini,
sen geldiğindeyse düşürmüştüm düşünden kendimi.
Senin gözlerinde cevapsızlık
Benim dudaklarımda yanıtsız sorular,
Dile gelmeyen serzenişlerin hırsıdır, susuşlar...
Boşver aldırma..
Bir yerinden inadına bağlıyken varsıllığımıza
Bir yerinden inadına kopmuşsak
Yitmişlik biraz daha sinmiş olmalı acıyan sevdamıza...
Gitmelere adanmış sözcükler geçiyorsa sokak aralarımızdan.
Adımla durma,
Korkma, kesik kesik uğultular geliyorsa,
Duvarlarına yüreğimizi savurduğumuz evler yıkılırken
Yıkımdan çoğaltırımda seni,
Bütün enkazlardan sağ çıkarırım bizi.
Ey yar, görüyorsun ya sonunda yine
Aşk kaybediyor, hayat kazanıyor...